Şiir, yalnızlığın kendine bulduğu en güzel dildir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Aff-ı Umumi

Aff-ı Umumi Şiiri - Arif Nihat Asya

Kazayı, belayı, eceli;
Habil’i, Kabil’i
Melek olduğuna güç inandığım
Azrail’i
Affettim.

Beddualarıyla dili;
Sonu gelmeyecek masallarıyla
Başı, ayağı, eli,
Afettim.

Açarken yapraklar, açarken güller
Diyar diyar, belde belde, dağ dağ
Gölgemin gölgesi kara haber,
Seni de;
Takdir, mukadderat, kader;
Seni de affettim.

Bahçemi beğenmeyen çiçekleri de,
Soframı hor gören yemekleri de,
Gelmişleri de, gelecekleri de affettim.

Arif Nihat Asya portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, dünyanın gürültüsüne karşı küçük bir sessizliktir.

Anlatıcı, yaşamındaki olumsuzlukları, korkuları, kaderi ve kendisini üzen unsurları affettiğini söyler. Şiir, geçmişten geleceğe uzanan geniş bir bağışlama tutumunu dile getirir. Affetme eylemi, hem kişisel hem de evrensel bir boyuta taşınır.

Ana duyguHüzün
Ana temaZaman
Duygusal yönKarma
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsan, kendisini yaralayan her şeyi affederek iç huzura ulaşabilir.

Temel çatışma

affetme ile geçmişin acıları arasındaki gerilim

Duygusal akış

Kırgınlık ve hüzünden affetme yoluyla dinginliğe doğru bir geçiş.

ATMOSFER

Hüzünlü ama affetmeyle gelen bir dinginlik barındıran bir atmosfer.
HüzünlüDingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.