İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Goya

Goya Şiiri - Andrey Voznesenski

Ben Goya'yım!
Çorak bir tarlaya kuzgunlar gibi süzülen düşman
yuvalarından oydu gözlerimi.
Ben acıyım!

Ben iniltisiyim
savaşın. 41 karlarında yanmış
şehirlerim ben.

Ben açlığım!

Ben kırılmış boynuyum
çıplak alana çanlar gibi sallanarak asılmış
bir ihtiyar kadının...
Ben Goya'yım!

Ey gazap üzümleri!
Top sesleriyle yürüdüm Batı'ya,
çağrısız konuğun külleriyim ben!

O unutulmaz göğe tabut çivileri gibi
sert yıldızlar çaktım!
Ben Goya'yım!

Çeviren: Ülkü TAMER

Andrey Voznesenski

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.

Şiir, İspanyol ressam Goya'nın sesiyle savaşın yıkımını, açlığı, acıyı ve ölümü dile getirir. Anlatıcı kendini Goya olarak tanımlar ve savaşın yol açtığı yıkımı, insanlık dışı koşulları ve Batı'ya yürüyen orduların bıraktığı külleri anlatır. Şiir, savaşın bireysel ve toplumsal yıkımına tanıklık eden karanlık bir ağıt niteliğindedir.

Ana duyguumutsuzluk
Ana temasavaş
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk90/100

ANLAM

Ana düşünce

Savaş, insanı ve şehirleri yok eden, geriye yalnızca acı, açlık ve ölüm bırakan bir felakettir.

Temel çatışma

savaşın yıkıcılığı ile insanın acıya direnişi arasındaki gerilim

ATMOSFER

Savaşın yıkımını ve ölümü çağrıştıran kasvetli, boğucu bir atmosfer.
kasvetliboğucuürperticigergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.