Bazı dizeler okunmaz, insanın içinde yaşar.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Kuran'a Öykünmeler

Kuran'a Öykünmeler Şiiri - Aleksandr Sergeyeviç Puşkin

I

Çift ve tek üstüne ant içerim,
Kılıç ve haklı savaş üstüne ant içerim,
Sabah yeli üstüne ant içerim,
Akşam duası üstüne ant içerim:

Hayır, seni terk etmedim ben.
Ya kimdi başını okşayarak
O korunaklı yere götürdüğüm,
Amansız takipten saklayarak?

Ben değil miydim çölün sularıyla
Susuzluğunu dindiren?
Ben değil miydim diline senin
Akıllar üstünde erk veren?

Sıkı dur öyleyse, yalanı hor gör,
Yürü gerçeğin yolunda inançla,
Sev öksüzleri ve Kuran'ımı,
Öğüt ver titreyen yaratığa.

II

Ey lekesiz kadınları peygamberin,
Siz farklı kılındınız bütün eşlerden:
Ayıbın gölgesi de korkunçtur sizin için.
Yaşayın alçakgönüllülüğünüzü yitirmeden
Tatlı kanatları altında sessizliğin.
Yakıştı size bakirenin örtüsü,
Sadık yüreklerinizi saklayın
Helal ve utangaç zevkler için.
Ve ulaşamayacak yüzünüze
Kurnaz bakışı inançsızların.

Ve sizler, ey konukları Muhammed'in,
Akın akın gelenler akşam ziyaretine,
Sakının, dünyasal telaşlarla
Sıkıntı vermekten peygamberime.
O dindarca düşüncelere dalmışken
Hoşlanmaz laf ebelerinden
Sevmez, gösterişli ve boş sözleri:
Sofrasına kibirsiz gelin,
Ve tertemiz bir duyguyla eğilin
Önünde genç cariyelerinin.

III

Peygamber bozulup yüzünü ekşitti
Körün yaklaştığını işitince:
Koşup geliyor, şaşkınlık gösterip
Günah işlemeye cüret etme.

Sana göksel kitap, ey peygamber
Kibir sahipleri için gönderilmedi;
Kuran'ımı sakince bildir,
Zorlama dikine gidenleri!

Neden böbürlenir ki insanoğlu?
Dünyaya çıplak geldiğinden mi,
Ömrünün kısalığından mı,
Güçsüz doğduğu, güçsüz öleceği için mi?

Yoksa Tanrı onu keyfince
Öldürecek ve diriltecek diye mi?
Mutlulukta da acı yazgıda da
Gökten nasıl belirliyorsa günlerini.

Ona nimetler verdiği için mi,
Ve ekmeği ve zeytini ve hurmayı,
Emeğini kutsayarak
Ve bahçeyi ve tepeyi ve tarlayı?

Fakat İsrafil iki kez öttürecek borusunu;
Kopacak yeryüzünde göksel tufan:
Ve kardeş kaçacak kardeşinden,
Ve oğul kaçacak anasından.

Ve her şey akacak önünde Tanrı'nın,
Korkuyla allak bullak;
Ve yok olacak günahkârlar,
Ateş ve külle kaplanarak.

Çeviren: Ataol Behramoğlu

Aleksandr Sergeyeviç Puşkin portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.

Şiir, peygamberin sesiyle konuşan bir anlatıcının, kendisine yöneltilen terk etme suçlamasını reddederek inancı ve peygamberlik görevini savunmasını anlatır. İkinci bölümde peygamberin eşlerine ve konuklarına yönelik ahlaki öğütler verilir. Üçüncü bölümde ise kör bir adamın gelişi üzerine peygamberin yüzünü ekşitmesi eleştirilir ve insanın kibri, ölümlülüğü ile Tanrı'nın gücü ve kıyamet tasvir edilir.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönKarma
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Peygamberlik, Tanrı'nın buyruklarını iletmek, alçakgönüllü olmak ve kibre kapılmamakla yükümlüdür; insan ise güçsüz ve ölümlüdür.

Temel çatışma

İnsanın kibir ve günahı ile Tanrı'nın buyrukları ve peygamberin öğretileri arasındaki karşıtlık.

Duygusal akış

Şiir, savunma ve öğütten kıyamet tasvirine doğru yoğunlaşan bir duygusal değişim gösterir.

ATMOSFER

Kutsal bir metnin ciddi ve öğretici atmosferi, yer yer kıyamet tasviriyle tehditkâr bir hâl alır.
KutsalGerginTehditkârDingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.