Şiir, unutulan şeylerin usulca geri dönüşüdür.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Gülüm gülüm
Bu kentin koynuna girdiğim günden beri
Cebimde ölümüm
Avuç avuç dağıtırım insanlara
Bir türlü tükenmez ölümüm.
Üzümleri aydınlatırım
Masal çarşılarını
Yatağına sığmayan ırmakları
Mağra içlerine gizlenmiş aşkları
Yerler mühürlenince akşamları
Kanlı sulara gömülürüm.
Gülüm gülüm
Benim ölümüm
Çocukların kulaklarına küpedir
Vitrin denizlerine zincirlenmiş çocukların.
Alâeddin Özdenören
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir kente geldikten sonra ölümü sürekli yanında taşıyan ve onu insanlara dağıtan bir anlatıcının sesini yansıtır. Anlatıcı, kentin karanlık ve boğucu yönleriyle iç içe geçmiş, ölümün tükenmezliğini ve çocukların acı kaderini dile getirir.
ANLAM
Ölüm, kente adım atan kişinin peşini bırakmayan ve başkalarına da bulaşan kaçınılmaz bir gerçekliktir.
yaşam ile ölüm
ATMOSFER
Kentin karanlık ve boğucu atmosferi, ölümün her yerde hissedilmesiyle derinleşir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.