İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
kullandığım her mum aydınlatıyor dibini
yanıyor yatsıdan sonrada, her an sönebilir diyerek
kara gözlükler takarak doğruluyorum kendimi
beş mevsimdir yeşil ışıkları duruyorum
kırmızı ışıkları koşuyorum kimseler görmeden
yalnızlığıma hazırlanmış sözlüklere başvuruyorum
kanını içine akıtmış aşkları anlatmal için
bütün sonlar küçük unutkanlıklarla başlıyor
her zaman bir kumral oluyor küçük suçlarımın ortağı
Akif Kurtuluş
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yalnızlık ve içe dönüş hâlindeki bir anlatıcının gündelik hayatındaki küçük kaçışları, aşk acılarını ve unutkanlıklarla başlayan sonları anlatır. Anlatıcı, kendini korumak için kara gözlükler takar, trafik ışıklarına uymaz ve yalnızlığına dair sözlüklere başvurur. Şiir, yalnızlık, aşk ve unutma etrafında dönen bir iç monologdur.
ANLAM
Yalnızlık ve aşk acısı, bireyin iç dünyasında küçük unutkanlıklar ve kaçışlarla örülü bir hâl alır.
yalnızlık ile aşk anıları arasındaki gerilim
ATMOSFER
Yalnızlık ve hüzünle örülü, içe dönük bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.