Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Öldüğüm gün hiç üzülme
Yas tutmadan gel kabrime
Yırtık olsun bir resmini
Küs de olsak koy kabrime
Unutma hiç ne olursun
Elinde bir kalem olsun
Gelen geçen hep okusun
Kaderimi yaz kabrime
Niye öldüm yaz kabrime
İstemem hiç boyun bükme
Gözlerinden yaşlar dökme
Hakkın varsa helal etme
Gel bir tekme at kabrime
Yumruğunu vur kalbime
Ahmet Selçuk İlkan
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının ölümünün ardından sevdiği kişiye seslenişini konu alır. Anlatıcı, sevdiğinin üzülmesini istemez; ondan kabrini ziyaret etmesini, bir resmini ve yazılmış bir kalem bırakmasını ister. Kırgınlık ve sitem içeren bir dille, sevdiğinin hakkını helal etmemesini, hatta mezarına tekme atmasını isteyerek duygusal bir hesaplaşma yaşar.
ANLAM
Ölümle gelen ayrılıkta bile sevilen kişiye duyulan kırgınlık ve sevgi iç içedir; anlatıcı, sevdiğinin kendisini unutmamasını ve duygularını ifade etmesini ister.
Sevgi ile kırgınlık arasındaki çatışma
Sitem ve kırgınlık, ölüm sonrası beklentilerle birlikte ifade ediliyor.
ATMOSFER
Ölüm sonrası bir hesaplaşma ve sitem atmosferi hâkim.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalbin hafızasına yazılmış bir mektuptur.