İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Sarı yaprakları saçlarında beliren hüzünlü bir sonbahar Yaşıyor istanbul gönülde...
Dışarda kopuk bir kalabalık hırıltısı duyulur.
Kimisi batık hayattan, kimisi asparagadan dem vuruyor...
Ve sen aklımdasın yine ansız amansız...
Bir zaman seçiyorum gelmiyorsun beklemek boş.
Sen gelmesende artık yalnız değilim yalnızlık zor geliyor...
Çünkü içimde yalnızlığa doymuş bir şehir büyüyor.elfida...
Ahmet Selçuk İlkan
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, sonbahar ve İstanbul imgeleri eşliğinde bir yalnızlık ve özlem duygusunu işler. Anlatıcı, sevdiği kişinin yokluğunda şehirle bütünleşen bir yalnızlık yaşar; kalabalığın içinde bile o kişiyi düşünür. Şiirin sonunda yalnızlığın içselleştirildiği ve bir şehir gibi büyüdüğü ifade edilir.
ANLAM
Yalnızlık, sevilen kişinin yokluğunda şehirle bütünleşerek içsel bir gerçekliğe dönüşür.
Sevgi ile ayrılık
Özlem ve yalnızlık duygularından, yalnızlığın kabullenilmesine doğru bir geçiş vardır.
ATMOSFER
Sonbahar ve İstanbul imgeleriyle örülü, hüzünlü ve yalnız bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalabalığın içinde duyulan kişisel bir sestir.