Bir şiir bazen koca bir ömrü hatırlatır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yazdı gözlerimi yumduğumda, öğle sonrası;
dayımdı dutu silkeleyen, çarşafın dört ucunda
Dört kadın; herhalde komşu kızları;
dedem de su çekiyordu kuyudan,
Hamidiye'nin güvertesindeydi sanki,
oysa abdest alacaktı birazdan.
Ah! Sonsuz biçimler veren bize
Bellek ve Zaman.
Ahmet Oktay
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, gözlerini yumduğunda beliren bir anıyı anlatır: öğle sonrası, dayısının dut silkelemesi, çarşafın dört ucundaki kadınlar, kuyudan su çeken dede. Anlatıcı, bu sıradan anıyı Hamidiye gemisinin güvertesiyle ilişkilendirir, ardından belleğin ve zamanın biçimlendirici gücüne dair bir hayretle sonlanır.
ANLAM
Bellek ve zaman, geçmiş anları sonsuz biçimlerde yeniden kurar.
geçmiş ile bugün
Anıdan belleğin ve zamanın gücüne dair bir hayrete geçer.
ATMOSFER
Sıcak bir anı canlanırken zamanın ve belleğin etkisiyle düşünsel bir derinlik kazanır.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanı hiç gitmediği yerlere götürür.