ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Metin Altıok İçin
Sırtındaki kıl heybede
yalnızlık somun ekmek
bozlağı ve kedisiyle
hep kendine indi Metin
bir şiiri eğirerek
içim yandı dondur beni
tarazlanmış bir ömürdü
suskun kırılgan ve ürkek
hiç kimse-ydi hiç-i gördü
yangınlardan geçti Metin
bir acıyla sevişerek
dışım yandı söndür beni
Ahmet Necdet Sözer