İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Bir sonsuz rüyaya açılmış gözler
Yummayın, yummayın kirpiklerini!
Kim ondan daha çok hayatı özler.
Çağırıyor çağırıyor sevdiklerini.
Gelmiyor, gelmiyor o yüzler niçin?
Kaybolmuş koynunda onlar da hiçin
Bilmiyor boyunun ölçüsü için
Başının ucuna geldiklerini.
Bilmem ki adını onun kim saklar?
Şimdiden unutmuş onu kucaklar.
Besbelli üşütür soğuk topraklar
Soymayın, soymayın giydiklerini.
Ahmet Kutsi Tecer
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, ölmüş bir yakının ardından duyulan özlemi ve onun yokluğunu anlatır. Anlatıcı, sevdiklerinin artık gelmediğini, toprağın altında olduklarını sezer; onları çağırır ama karşılık bulamaz. Dizelerde ölümün kaçınılmazlığı ve sevdiklerini kaybetmenin acısı işlenir.
ANLAM
Ölüm, sevdiklerini geri getirilemez biçimde alır; geride kalanlar özlemle bekler.
yaşam ile ölüm arasındaki ayrılık
ATMOSFER
Hüzünlü ve özlem dolu bir yokluk atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler okunmaz, insanın içinde yaşar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.