Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Yıllar var, o zaman küçüktü göğsün
Boğuşmak bilmezdin bu kuş tüyüyle
Hülyanın ve yazın ve teneffüsün.
Sihriyle uyuyan bir kızdın öyle.
Alsan da koynuna seher yelini
Saçının vermezdin ona telini
Elinin üstüne konan elini
Çekerdin ansızın bir ürpermeyle.
Ey şimdi boğulmuş, yorgun, soluyan
Kumral kız! Şu atlas yastığa dayan
O hafif, hülyalı ilk uykulardan
Ne zaman, ne zaman uyandın söyle?
Ahmet Kutsi Tecer
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, çocukluktan genç kızlığa geçen bir kıza sesleniyor. Anlatıcı, onun eski saflığını, ürkekliğini ve hülyalı hâlini hatırlıyor; şimdi ise yorgun ve boğulmuş bir hâlde olduğunu görüyor. Son dizede bu değişimin ne zaman başladığını sorarak geçmişe duyulan özlemi ve hüznü dile getiriyor.
ANLAM
Zamanla masumiyet ve hülyalı gençlik hâli kaybolur; geriye yorgunluk ve boğulmuşluk kalır.
Geçmişteki saf, hülyalı hâl ile şimdiki yorgun ve boğulmuş hâl arasındaki karşıtlık.
Geçmişteki hülyalı saflıktan şimdiki yorgun ve boğulmuş hâle doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Geçmişin hülyalı saflığı ile şimdinin yorgun ve boğucu gerçekliği arasında salınan hüzünlü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir cümlenin içinde uzun süre kalır.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.