İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
İçme, ilk yudumda zehirler seni
Bahtın kadehime döktüğü şarap.
Her akşam koynunda uyutur beni,
Her sabah alnımdan öper ızdırap.
Sen, yirmi yaşında bir baharsın ki
Gölgende neş'enin rüzgârı eser.
Düşünen alnımda benim her çizgi
Baharı olmayan bir kışa benzer
Sana ufuklar “Gel! ” diye bağırır,
Ellerinde çiçek haykırarak
Seni gür sesiyle hayat çağırır,
Beni de çiğneyip geçtiğin toprak...
Ahmet Hamdi Tanpınar
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, gençliğin ve yaşam sevincinin simgesi olan bir sevgiliye seslenirken, anlatıcının kendi yaşamındaki acıyı ve yalnızlığı dile getirir. Anlatıcı, sevgilinin bahar gibi taze ve neşeli olduğunu, kendisinin ise baharı olmayan bir kışa benzediğini söyler. Şiir, yaşamın çağrısına karşı anlatıcının kendini toprak gibi çiğnenmiş hissetmesiyle sona erer.
ANLAM
Gençlik ve yaşam sevinci bir yanda parlak bir bahar gibi dururken, anlatıcı kendini bu coşkunun dışında, acı ve karanlık bir kışa mahkûm hisseder.
Anlatıcının iç dünyasındaki acı ile sevgilinin temsil ettiği yaşam coşkusu arasındaki karşıtlık.
ATMOSFER
Hüzünlü ve karamsar bir iç dünya ile dışarıdaki neşeli bahar arasında gidip gelen bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.