B’ekliyorum Gün-be-gün..

Bana esintini yolluyorsun ara ara. Hoş, uzaktan hoş geliyor ya sesin soluğun.
Tıpkı balından koparılmış arıyı şekerle kandırmak gibi birşey bu.
Bu..bu yetmez bana; daha çok konuşmak istiyorum oysa seninle. Kendi iklimimden bambaşka iklimlere götürmeni ve de. İçimde güç gösterisi yapan
amansız kasırganın şiddetinden öfke nöbetleri tutar oldum; sıramı salacağım günün nöbeti. Bütün bu olanların öncesinde
sessizlik vardı elbet. Herneyse girmeyelim bunlara. Bana esintini yolluyorsun ya
ara ara;
daha çok konuşmak istiyorum oysa seninle.

“Anlat ki çözülsün dilim
Ben rüzgârım demeliyim
Rüzgârlığı anlat bana
Senin gibi esmeliyim
Gir içime usul usul..
Beni bu dertten kurtar! ”

Dengemi bozdu,
ne zehir zemberek bekleyişlere gark etti beni, şu kendini bilmez
saatl.. Her şeye ilaç olacak yerde,
izbelerle birleşip beni hapsetti yalnızlığıma. Çaresizliğimle drama oynayan çocuk
kesildi başıma adeta.
Meğer
“Bizi zamandan başkası öldürmüyor”
imiş.
Ne kadar hazlansam da sana yetişmek için zaman, kendini o kadar ağırdan alıyor.
Formülle de olmuyor anlayacağın, y..ol eşit değil zamanın hızla çarpışmasına. Şimdi
‘deli bir rüzgâr alsa da aklımı başımdan, savrulsam’
diye diye
‘geçmişte kalan hayallerde ağlarım’.
Mağlup olur gibiyim, çok yara aldım;
ellerim titriyor, ışığı yakıp kapatıyor gözlerimden b’iris-i.
“Kim o densiz” diye sormaya çalışıyor ses tellerim.
Kulağıma çalınan da neyin nesi? Ne anlatmaya çalışıyor allahın ‘baş’ belası’m? Altüst oldu görüntüler; yardım et
Poyraz!
Hızırlan, yetiş -nolur! Korkuyorum; tecellimiz yakın.
Nefesini kesme benden, devam et esmeye.. Vakit dolmak üzere; an kaybediyorum.
Kesme sakın yüreğimden
ne-f..

Bir düşün ortasında bir cümle
“İkilem vardı hayatın sınırlarında”
Bu mevsim bu cümleyle kilitli
Durmadan esen deli bir poyraz gibi
ha durdu ha duracak
Bu mevsime adını veren kim
Rüzgâr mı düş mü gerçek mi

Bir kentin bozkırında yaz mevsimi
Tropikal bedeninden fışkıran yanardağlar
hülyalı bir iklim demem o ki
Eklentilerle bütünlenerek darda kaldıkça
Şaşkınlıkla bakıyorum geçen her anıma
Nasıl diyeyim sanki bir boşlukta
Düşler gerçek boyutlarında

Bu cümlenin ardındaki neydi
Şimdi öldü mü poyraz ölmedi mi
Belki vaktinde bitmesidir
Düşleri gerçek kılan
Çünkü yalnız poyraz değil
Bozkıra bağlanıp parçalanan

Ahmet Güntan