İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Felsefe

Felsefe Şiiri - Ahmet Ada

Denize yakın oturuyorum, evden
Geldim, birkaç dergi kitap
Aldım yanıma, kuşları çağırdım
Yorulup konmuşlar tele

Kötü alışkanlıklarım yok, sessiz
Sedasız okuyorum denizi, taşı,
Deniz kabuklarını, kamaşıyor gözüm
Güneşin terazisinde, akşam saatlerinde

Felsefedir bana çiçeğin açmazı
Taşın uğultulu sesi, rüzgârın çıkrığı
İnsan her zaman yalnız kalmaz
Bütün tabiat dolar içeri

Ahmet Ada

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

Şair denize yakın bir yerde oturup kitap okurken doğayı gözlemler. Kuşlar, deniz, taşlar ve rüzgâr gibi doğa unsurları ona felsefi bir huzur verir. Yalnızlığın aslında doğanın bütünüyle birlikte olmakla aşılabileceğini hisseder.

Ana duyguhuzur
Ana temadoğa
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk60/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsan doğayla iç içe olduğunda yalnız kalmaz, çünkü tüm tabiat onun içini doldurur.

ATMOSFER

Deniz kenarında sakin, doğayla iç içe, huzurlu bir ortam.
dinginhüzünlüsıcak
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.