Sipîde-dem Ki Belürdi Ufukda Şule-i Nûr

Sipîde-dem ki belürdi ufukda şule-i nûr
Baña ohıdılar istagfirû’ melâ’ik u hûr

Gerek ki tevbe idesin kamu günâhuñdan
Ki rahmet ide saña lutfı-y-ıla Rabb-i Gafûr

Mekân-ı gussa vü beyt-i şürûrdur bu cihân
Makâm-ı hayr dime aña vü serâ-yı sürûr

Revâ mıdur ki harâb idesin bekâ mülkin
Fenâ evin dürişesin ki ola ol mamûr

Tenuñ çü hwâr olıban topraga girür yarın
Bugün başuñda nedür işbu kamu kibr ü gurûr

Senüñ-içün bezenüpdür serâ-yı Huld ü Naîm
Neçün seni burada habs itdi dîv-i gurûr

Bekâ imâreti virdüñ fenâ harâbesine
Dirig kim var-iken akluñ olasın magrûr

Eyüyi viribenüñ yavuzı bedel alduñ
Bu resme bey ki idersin nice ola meşkûr

Nicesi görine saña cemâl-i sıdk u safâ
Çü göñlüñ âyînesi olmaya riyâdan dûr

Diler-iseñ ki olasın gül bigi mükâşefede
Düriş ki gonca bigi kalbüñ olmaya mestûr

Hisâb var ü sevâb u ikâb u Huld ü Naîm
Neçün başuñda ola lagv ü lehv ü fısk ü fücûr

Sabâh u şâm kanuñdur senüñ sen ol rengi
Görüp zi reng diyü hâtıruñ olur mesrûr

Kusûr-ı akl degül mi kusûrı yüceltmek
Görür-iken ki serencâmı n’olur ehl-i kusûr

N’ireye vardı kusûrı düzen sudûr u izâm
Ne oldılar yire girüp kamu izâm u sudûr

Nücûm bigi gice tâat-ıla uyanug ol
Ki subhı-dem ide Hak hâtıruñı matla-ı nûr

Hemîşe cânuña iş eyle zikrin Allahuñ
Ki fikr ü zikridür anuñ yakîn makâmı huzûr

Felek rükûda vü yir secdede-durur sen hem
Rükû u secde-y-ile it sevâbuñı mevfûr

Sıyâm-ıla cigerin teşne eyleyen bunda
İçe menâbi-i cennetde kevser ü kâfûr

Gerek ki tevbe suyı-y-ıla agzuñı yuyasın
Diler-iseñ ki olasın lâyık-ı şarâb-ı tahûr

Zekât-ı mâlı çıhar ki arturur zekât anı
Budandugında agaç katı çog olur engûr

Müsahhar olmag-ıçun yir ü gök mesâlihuña
Egerçi virdi saña hükm-i lem-yezel menşûr

Düriş ki mazleme olmaya saña bir zerre
Çü rûz-nâmeñ içinde kamu olur mestûr

Ne işe zulm idesin ziyâde almaga mâl
Çün irişür saña her nesne ki oldı ol makdûr

Ne dürlü derd ki senden görür sevâm ü hevâm
Ne nev renc ki senden çeker vuhûş u tuyûr

Eyit ki nice viresin hisâbını kamunuñ
Hisâb-gâh güninde ki olasın mahşûr

Kamuyı ko anı fikr eyle kim bedâyi-i sunc
N’ireden irdi vücûda ki buldı böyle zuhûr

N’ireden oldı sipihr ü nücûm u mihver ü kutb
N’ireden oldı anâsır ki bu sinîn ü şühur

Tefekkür eyle mevâlîd işin ki aña terkîb
N’ireden oldı geliben giden kurûn ü dühûr

N’ireden oldı kasab-pûş ney-şeker fikr it
Neden-durur aselî-reng kisve-i zenbûr

Kim itdi sahreyi toprahda lal-i rümmânî
Kim itdi katrayı deryâda lü’lü-yi mensûr

Eyit ki lâleye kim urdı böyle dâg-ı ciger
Güli kim itdi sahîh ü ya nergisi rencûr

Kim itdi goncanuñ içinde cem hurde-i zer
Benefşenüñ saçı n’ireden oldı tolu buhûr

Eyit ki n’ireden aldı bu kuvveti şâhîn
Eyit ki n’irede buldı bu şehveti usfûr

Bu kamu Vâhid-i Mutlâk mezâhiridür bil
Ki masdar ol-dur u andan olur kamu masdûr

Vücûd birden alur her aded velî birdür
Ganî adedden ü bu sözden ayru söz ola zûr

Dilüñden ol Melikü’l-Mülk zikrini komagıl
Ki ola melâ’ik içinde senüñ aduñ mezkûr

Ko nehy itdügini yirine getür emrin
Ki tâ ola saña âsân bu müşkilât-ı umûr

Kulaguñı sadef it Ahmedî didügi söze
Ki anuñ tabîatı bir bahr-ı dürrdür ü mescûr