Niçe Bezenüp Düzense Gül-zâr

Niçe bezenüp düzense gül-zâr
Gördükde yüzüñi kala gül zâr

Reyhân saçuñuñ hamına hayrân
Nergis gözüñ alına perestâr

Gonca dudaguñdan uş işâret
Lâle yañaguñdan uş nümûœâr

Yaz oldı benefşe kohusından
Mensûh olur gül-âb-ı attâr

Pür-reng ü safâ vü sebze sahrâ
Pür-bâng ü nevâ vü nagme küh-sâr

Cennet bigi pür-şükûfedür bâg
Havrâ bigi hulle-pûş esçâr

Eşcâr dibinde nûş idüp mey
Gûş it ne dir-ise mürg-i eshâr

Gül mevsümidür ko tevbeyi kim
Bir kez dahı ola tevbe nâ-çâr

«ûfîde safâ mı var çü Rezzâk
Zerrâk olandan oldı bîzâr

Cürmüñ çog-ısa n’ola olur afv
Bir tevbe-y-ile hezâr evzâr

Cürm itmez-isem ki anı Hak örte
Pes nice diyile aña Settâr

Çün akldur âfet-i ten ü cân
Bir dem kişi nice ola hüşyâr

Senlik saña çün hicâb oldı
Senligüñi sür ki görine yâr

Varlıgını ko ki anı bulasın
Anda ki ola yâr n’eyler agyâr

Senlik ikilikdür anı terk it
Birlik diler-iseñ Ahmedî-vâr