Kelimeler bazen insanı kendine getirir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Hazân Faslında Vasl-ı Yâr-ı Hem-dem

Hazân Faslında Vasl-ı Yâr-ı Hem-dem Şiiri - Ahmedi

Hazân faslında vasl-ı yâr-ı hem-dem
Ele girürse zî devlet zihî dem

Yüzi lâle gözi ala var olsun
Gül ü nesrîn döküldi-y-ise ne gam

Hemîşe ol zülfi sünbül tâze olsun
Benefşe n’ola ger dökdi-y-se perçem

Reyâhîn çün hakîkat bildiler kim
Degüldür bu cihân bünyâœı muhkem

Kimi sarardı şol âşık bigi kim
Kıla işini yâruñ hicri der-hem

Kimisi şol kadar kan agladı kim
Libâsın kan yaşı-y-ıla eyledi nem

Ne kim düzer temâm olduhda bozar
Aceb hikmet-durur v’allahü a clem

Egerçi kim hazânuñ yili şimdi
Esüben saldı agaçlara mâtem

Gele girü bahar u bu agaçlar
Kılalar hulle tonlarını mulem

Nümûne gösdere yâruñ yüzinden
Gülüñ çün yañagına düşe şeb-nem

Nesîm-i subh ihyâ sanatında
Ola anuñ zülfi bigi Îsevî dem

Hazân yili helâk ider nebâtı
Sabâ sûrı dirildüp kıla hurrem

Anı görüp bilesin kim bu halkı
Nice dirildiser Hallâk-ı âlemi

âkıl olma gâfil kim cihândan
Vefâ bulmadı kimse bulmaya hem

Nesine gurre olursın bu dehrüñ
Ki nûşı nîş ü tiryâkî-durur sem

Kanı İskender ü Dârâ vü Kâvus
Yâ ›ahhâk ü Ferîdûn u ya-hûœ Cem

Kanı Keyhusrev ü Sâm u Nerîmân
Kanı Gürşasb yâ Sührâb u Rüstem

Adem mülkine gitdiler yek-â-yik
Ecel câmını içdiler dem-â-dem

Yahındur anda ol câm-ı fenâdan
Sunalar bize dahı bî-gümân hem

Ecel zehrine kim eyleye tiryâk
Adem zahmına kim baglaya merhem

Felek cânuña kasd ider her irte
Şafak kanuña el boyar her ahşam

Şafak rengin görüp meftûn oluban
Sanursın subh şefkatle urur dem

N’ola encâmumuz çün kim bu devrüñ
Bizim sem oldı câmından mukassem

Eger nefsüñi yiñerseñ i müslim
Bahâdurlıh ola saña müsellem

Bugün sâlih amel işle ki yarın
Bahâyimden dahı olmayasın kem

Düriş kendünüñi hwâr itmegil kim
Seni ol Hak idip-durur mükerrem

Cihân nem olsa bugün yaşuñ-ıla
Yarın ol yaş-ıla söyne cehennem

İşüñi râst olmahlıh dilerseñ
Kıl ol Hak tâatında bilüñi ham

Şerîat issine var çâker ol kim
Saña çâker ola bu çarh-ı azam

Anuñ ışkını kıl cânuña hem-râh
Anuñ mihrini it göñlüñe mahrem

Anuñ-çun işdedür bu çâr-unsur
Anuñ-çun devr ider bu heft-târem

Anuñ-çun buldı âb-ı rûy kevser
Anuñ-çun hoş-safâya irdi zemzem

Zamân-ıla mu’ahhar geldi lîkin
Kamudan oldı rütbede mukaddem

Aña ol dem virilmişdi nübüvvet
Ki toprag u su içinde-y-di Âdem

Orada ki itdi Rûhu’llah te’ahhur
Nidâ itdi aña Hak kim takaddem

Kelâmını işidüben melâ’ik
Didiler bülbül-i manî tekellem

Ol oldı evliyâ hayline reh-ber
Ol oldı enbiyâ cemine hâtem

Demine Ahmedînüñ oldı müştâk
Muhammed medhi-çün Îsî-i Meryem

Ne dil ki anuñ senâsından dem urmaz
Yig oldur ki ola sûsen bigi ebkem

Ahmedi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Okumadan önce değil, okuduktan sonra.

Şiir, hazan mevsiminin gelişiyle doğadaki solmayı ve insan ömrünün geçiciliğini anlatır. Anlatıcı, dünyanın vefasızlığını, ecelin kaçınılmazlığını ve geçmişteki büyük hükümdarların da ölümü tattığını hatırlatır. Ardından, kalıcı olanın Tanrı'ya kulluk ve Hz. Muhammed'in sevgisi olduğunu vurgular. Şiir, dünyevi olanın faniliğinden ilahi olana yönelme çağrısıyla son bulur.

Ana duyguhüzün
Ana temaölüm
Duygusal yönkarma
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Dünya geçicidir ve vefasız; kalıcı olan ancak Tanrı'ya yönelmek ve Hz. Muhammed'i sevmektir.

Temel çatışma

Dünyevi geçicilik ile manevi kalıcılık arasındaki karşıtlık

Duygusal akış

Hazan tasvirindeki hüzünden, dünyanın faniliğine dair karamsarlığa, oradan da manevi teslimiyet ve umuda doğru bir geçiş vardır.

ATMOSFER

Hazan mevsiminin hüznüyle başlayıp, fanilik ve ölüm gerçeğiyle ağırlaşan, ancak manevi bir teslimiyetle dinginleşen bir atmosfer.
hüzünlüdinginkutsalnostaljik
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.