Handân Olıcah Lebün İy Dil-ber

Handân olıcah lebüñ iy dil-ber
Hasretden erir gül-ile şekker

Hayrân kaluban saçuña reyhân
Gözlerüñe fitne oldı abher

Kızardı yüzüñ hayâsı-y-ıla
Gark-âb-ı arak olup gül-i ter

Tûbî kadüñüñ hevâsı-y-ıla
Yahdurdı oda yüregin sanevber

Neçün cigeri deline böyle
Zâr olmadı-sa dişüñe gûher

Vasluñ-ıla göñlümi safâ kıl
Hicrüñ niçe ide anı mükedder

Kogıl lebüme lebüñi gör kim
Âteşde nice olur âb-ı kevser

Tekrâr iderem lebüñ sıfâtın
Şîrîn bu ki ola şeker mükerrer

Irahsa cemalüñ Ahmedîden (189/9)
Göñlinde hayâlüñ uş musavver