Erir Yüzün Odında Mâh-ı Enver

Erir yüzüñ odında mâh-ı enver
Lebüñe teşne olur âb-ı kevser

Çün agzuñ goncasın zikre getürdi
Hayâsından kızardı lal-i ahmer

Yüzüñe arz itdi rengini gül
Anuñ-çun defterin yil itdi ebter

Benefşe zülfüñe nergis gözüñe
Teşebbüh itdi bu kûr ol ker

Lebüñde hâlüñüñ Hızrı irişmiş
Ki istedi bulamadı Sikender

Senüñ aduñ-durur el hamdü lillah
Dilümde kul hüve Allah bigi ez-ber

Yüzüñ şavkı-y-ladur zinde bu cânum
Nite kim oduñ içinde semender

Melâ’ik saña hayrân hûr âşık
Bu nice hüsn olur Allahü Ekber

Çiçek bigi Ahmedîdür pîr-i ser lîk
Sözidür tâze gülden nev-cüvân-ter