Bazı dizeler kalbe değil, doğrudan hafızaya yazılır.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Dudagunun Lali Cân Derdine Dermân Yaraşur

Dudagunun Lali Cân Derdine Dermân Yaraşur Şiiri - Ahmedi

Dudaguñuñ lali cân derdine dermân yaraşur
Pes aña her kim dir-ise âb-ı hayvân yaraşur

Saçuña disem şeb-i târîk söz bârîk olur
Yañaguña dir-isem hûrşîd-i tâbân yaraşur

Gâh güldürür beni ışkuñ u geh zâr agladur
Âşık olan şem-veş handân u giryân yaraşur

Gözlerüme ol kad ü bâlâ hayali hoş düşer
Anda ki ahar cûy ola serv-i hıramân yaraşur

Kej-durur zülfüñ aña ger küfr diyem ola râst
Yüzüñe ger dirler-ise nûr-ı îmân yaraşur

Gûherinde agzuñuñ gören dişüñ nazmını dir
Zî ki dürc-i lal içinde dürr-i Ummân yaraşur

Gözlerüñ-ile saçuñ yañahlaruñda hoş düşer
Nergis ü reyhân-ıla tâze gül-istan yaraşur

Rûşen ol kim hüsn mülkinde senüñ şâh olduguñ
Şöyle kim bu memleketde Mîr Sülmân yaraşur

Padişâh-ı şark u garb u ins ü cinn ü vahş ü tayr
Ol-durur bî-şek aña dimek Süleymân yaraşur

Andan artuh beglerüñ işi ser-â-ser şeytanat
Anuñ işi saltanatdır adı sultân yaraşur

Çarh peymân itdi kim vire aña milk-i ebed
Çün salâh-ı milkdür aña bu peymân yaraşur

Âsitân olmaga tûbî kapuñ ider arzû
Pâsübân olmaga eyvânuña keyvân yaraşur

Gayr-i Kur’ân her ne kim geldi-se ahkâm u suhuf
Yüce aduñ kamunuñ üstinde ünvân yaraşur

Zîr ü bâlâ her ne kim var tâ meh ü mihr ü sipihr
Buyruguñ altında cümle bende-fermân yaraşur

Düşmenün kim gâv-peykerlıg-ıla har-magzdur
Ger felek sevri olursa saña kurbân yaraşur

Kankı agızda ki ola pâk ü pâkîze güher
Kutlu aduñ şöyle kim dillerde Kur’ân yaraşur

Alnuña ay u yüzüñe gün disem söz hûb olur
Göñlüñe bahr u elüñe dir-isem kân yaraşur

Çünki idem vasfuñı takrîr defter bizenür
Çünki medhüñi kılam tahrîr dîvân yaraşur

Yir yüzine rahmet-içün Hak halîfe itdi seni
Pes saña bu kim didiler zıll-ı Rahmân yaraşur

Ayaguña sîm ü zer lâyık degül ki ola nisâr
Yoluña hâk olmaga lal-ile mercân yaraşur

Ahmedî kimdür ki ola lâyık senüñ kullıguña
Saña çâker olmaga fagfûr u hâkân yaraşur

Saña lâyık ben kimem ki ide bilem medh ü senâ
Saña gökdeki feriştehler senâ-h wân yaraşur

Gerçi kim küstâhlıkdur rûşen olsun şâha kim
Ben kula medh ü şehâ tahsîn ü ihsân yaraşur

Saña Allah hâfız olsun u feriştehler muîn
Kim melâ’ik saña avân Hak nigeh-bân yaraşur

Ahmedi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.

Şair, bir padişahı övmek için yazdığı kasidede onun güzelliğini, gücünü ve adaletini abartılı benzetmelerle anlatır. Sevgiliye duyulan hayranlık ile hükümdara duyulan bağlılık iç içe geçer; şiir, övülen kişinin yüceliğini ve ona duyulan minneti dile getirir.

Ana duyguhayranlık
Ana temaaşk
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Övülen kişi (sevgili/padişah) hem fiziksel güzelliği hem de saltanatıyla eşsizdir; ona hizmet etmek ve onu övmek en yüce görevdir.

Temel çatışma

Şairin kendi acizliği ile övülen kişinin yüceliği arasındaki karşıtlık.

ATMOSFER

Saray ve ilahi güzellik arasında yüceltilmiş bir hayranlık atmosferi.
coşkulukutsalromantikgergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.