Dilü Cân Zülfüne Hayrânu Şeydâ

Dil ü cân zülfüñe hayrân u şeydâ
Leb-i lalüñde sırr-ı rûh peydâ

Görinür hâr cennet gül-sitânı
Yüzüñ gül-zârın idene temâşâ

Neye teşbîh kılam kâmetüñi
Ki yoh tûbîde bu kadd ü bu bâlâ

Yüzüñe lâle öykündi meger kim
İder yil hânümânın cümle yagmâ

Teşebbüh itdügi nergis gözüñe
Aceb mi çün degül bî-çâre bînâ

Ne gûherdür leb-i lalüñde görse
Hayâdan hall ola lü’lü-yi lâ-lâ

Dimagum toludur zülfüñ hevâsı
Nedür bu başda Yâ-Rab bunca sevdâ

Lebüñ vasfı kılur sözümi şîrin
Yüzüñ zikri kılur fikrümi zîbâ

Süleymân ola Selmân kuş dilinde
Dir-ise Ahmedi Selmân u Minnâ