İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yeter fütâdene ey şûh dilrübâ âzâr 1a
Olur mı tâ bu kadar âdem âşinâ âzâr
Hazer telâtum-ı tûfân hurûş-ı eşkümden
Ki oldı cünbüş-i her mevci nâ-hudâ âzâr
Nesîm-i âhuma ey gül‘izâr incinme
Ki nâ-şüküfte kalur gülşen-i sabâ âzâr
Nihâl-i kâmeti ol denlü nâz-perver kim
Hırâm idince ider cünbüş-i kabâ âzâr
Düşer mi ‘âşık-ı zâra recâ-yı vasl Âgâh
Olınca gamze-i hûn-rîzi mübtelâ âzâr
Âgâh
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, sevgiliye artık yeterince eziyet etmemesini söyler. Aşığın gözyaşları sel gibi coşkun, ahı ise bahar rüzgârı gibidir; sevgilinin nazlı salınışı bile kendisine zarar verir. Şair, kan dökücü bakışlara tutsak olan âşığın kavuşma dilemesinin boş olduğunu belirtir.
ANLAM
Âşık, sevgilinin çektirdiği eziyete artık dayanamamaktadır; kavuşma umudu ise yoktur.
âşık ile sevgili arasındaki eziyet ve kavuşma isteği
ATMOSFER
Âşığın gözyaşları ve ahının yarattığı fırtınalı, hüzünlü bir ortam.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.