İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Âgâz-ı Gazeliyyât 362

Âgâz-ı Gazeliyyât 362 Şiiri - Agah

Gehî vaslına geh hicrine şâyân itdi lutf itdi
Ne kim ben zerreye ol mihr-i rahşân itdi lutf itdi
Hele çok sardı burdı hâsılı baht-ı siyeh âhır
Beni zülf-i bütân gibi perîşân itdi lutf itdi
Çok olsun lutfı kim sahbâ-yı gamla sâkî-i devrân
Pür itdi câmumı ya‘ni ki ihsân itdi lutf itdi
Ne çâre yolumuz da var imiş o Yûsuf-ı sâni
Bizi üftâde-i çâh-ı zenahdân itdi lutf itdi
Sezâdur şükrin itsem tab‘ımun memnûnıyam Âgâh
Beni müstagnî-i ihsân-ı dûnân itdi lutf itdi

Agah

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.

Şair, sevgilinin veya kaderin kendisine yönelik muamelesini lütuf olarak nitelendirir. Vuslat ve hicran arasında gidip gelen, saçları gibi perişan edilen, gam şarabıyla doldurulan ve çene çukuruna düşürülen bir âşık portresi çizer. Sonunda ise kendisini değersiz kişilerin ihsanına muhtaç etmeyen bu duruma şükreder.

Ana duyguminnet
Ana temaaşk
Duygusal yönkarma
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevgiliden gelen her türlü eziyet ve ayrılık bile bir lütuftur; asıl lütuf, kişiyi değersizlerin ihsanına muhtaç etmemektir.

Temel çatışma

Vuslat ile hicran, lütuf ile eziyet arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Şiir boyunca lütuf ve minnet duygusu hâkimdir; başlangıçta sitem ve perişanlık vurgusu olsa da sonunda şükür ve memnuniyet öne çıkar.

ATMOSFER

Âşıkın çektiği acıları ve sevgiliden gelen eziyetleri lütuf olarak gören, minnet ve teslimiyet dolu bir atmosfer.
hüzünlüdinginnostaljik

BU ŞİİRİ ARARKEN

sevgiliden gelen eziyete şükretmekaşk acısını lütuf olarak görmekvuslat ve hicran arasında kalmak
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.