Bazı dizeler hiçbir yere ait değildir; yalnızca sana.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Âgâz-ı Gazeliyyât 293

Âgâz-ı Gazeliyyât 293 Şiiri - Agah

Zuhûr itmiş hat-ı müşgîn degül tarf-ı ‘izârından
Görinür dûd-ı hâl-i ‘anberîn âteş kenârından
Derûn-ı dilde pinhân itdügüm tîr-i cefâdur hep
Bu müjgânlar ki çıkmış çeşm-i pür-hûn cûy-ı bârından
Beni görse bu rüsvâlukla ger dâmân-ı sahrâda
Çıkar Mecnûn girîbân-çâk âgûş-ı mezârından
Gelen âvâz-ı pây-ı dilrübâdur gûşuma yoksa
Sadâ eyler derûnum şîşe-i dil inkisârından
O gülzâra ne ragbet kim hazân ide mükâfâtın
Esîr-i gülşen-i dâgum ki düşmez i‘tibârından
Unutdı gonçe-i dil gerçi ki açılmagı Âgâh
Usandum ben dahı dehrün hazân-ı nev-bahârından

Agah

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.

Şair, sevgilinin yüzündeki ayva tüylerini ve benini ateşli bir imgeyle anlatır. Ardından çektiği cefa oklarını, kanlı gözyaşlarını ve Mecnun gibi rezil oluşunu dile getirir. Gelen sesin sevgilinin ayak sesi olduğunu, yoksa gönül şişesinin kırılışından çıkan bir seda olacağını söyler. Son beyitlerde gül bahçesine rağbet etmediğini, gönül goncasının açılmayı unuttuğunu ve dünyanın baharından usandığını belirtir.

Ana duyguhüzün
Ana temaaşk
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Aşkın getirdiği cefa ve ıstırap, sevgiliden gelen her şeye katlanmayı gerektirir; ancak bu acı, gönlü dünyanın geçici güzelliklerinden koparır.

Temel çatışma

Aşkın verdiği acı ile sevgiliye duyulan bağlılık arasındaki gerilim; dünyevi güzelliklerden usanma ile gönlün sevgiliye yönelmesi.

ATMOSFER

Acı ve hüznün hâkim olduğu, sevgiliden gelen cefaya katlanma atmosferi.
hüzünlüyalnızgergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.