Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Lutf eyle gâh ‘âşık-ı zâr-ı hazîne bak
Hüsn ile âftâbda olsan zemîne bak
Ey dil inânma va‘de-i vaslına ol mehün
Olma firîb hûrde sözün yatımına bak
Nâzüklerün telattufı da nâzikânedür
Hışmına bakma hande-i zîr-i lebîne bak
Yârun cefâsını severüz cânımuz kadar
Agyârun itdügi bize çîn-i cebîne bak
Âgâh hˇ âhiş üzre bu bezmün neşâtı yok
Sâkîsine şarâbına bak sâgarına bak
Âgâh
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, âşığın sevgilinin güzelliği, nazı ve cefası karşısındaki tutumunu anlatır. Anlatıcı, sevgilinin vaadine aldanmamayı, onun yüzündeki gizli gülüşe ve dostların öfkesine bakmayı öğütler. Son beyitte ise meclisin neşesinin geçiciliğine dikkat çekerek sakiye, şaraba ve kadehe bakmayı salık verir.
ANLAM
Sevgilinin cefası ve nazı, âşık için katlanılması gereken güzelliklerdir; aldanmamak ve gerçeği görmek gerekir.
Âşığın sevgiliye duyduğu bağlılık ile sevgilinin cefası ve aldatıcı vaadi arasındaki gerilim.
ATMOSFER
Sevgilinin güzelliği ve cefası etrafında şekillenen, aldanış ve gerçeği görme arasında salınan duygusal bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.