İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Âgâz-ı Gazeliyyât 187

Âgâz-ı Gazeliyyât 187 Şiiri - Âgâh

Âmâde bezm ü vasl-ı dil-ârâya kaldı iş
Bu günde geçdi hicr ile ferdâya kaldı iş
Her iş biter didükleri yerden biter meger
Sabr ü tahammül dil-i şeydâya kaldı iş
İtdi bizi rakîb bu gün küşte-i kelâm
Söz kat‘ idici merg-i müfâcâya kaldı iş
Varmaz dehânum ol mehe ‘arz-ı melâl idem
Güstâhî-i nesîm-i sebük-pâya kaldı iş
Almış nazzâre altına huffâş-ı gam bizi
Rahşende mihr-i sâgar-ı sahbâya kaldı iş
Âsân degül mütâba‘at-ı ehl-i rûzgâr
Sûzende âteş ile müdârâya kaldı iş
Bârân-ı eşk itmedi tuhm-ı ümîdi sebz
Âgâh feyz-i ‘âlem-i bâlâya kaldı iş

Âgâh portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.

Şiir, sevgiliye kavuşma ümidinin tükendiğini, ayrılık ve hasretin hüküm sürdüğünü anlatır. Anlatıcı, artık her işin sabır ve tahammüle kaldığını, rakibin sözleriyle yaralandığını, gözyaşlarının umut tohumunu yeşertmediğini dile getirir. Duygusal olarak çaresizlik ve hüzün öne çıkar.

Ana duyguUmutsuzluk
Ana temaAyrılık
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Kavuşma ümidi tükenmiş, geriye sadece sabır ve tahammül kalmıştır.

Temel çatışma

umut ile umutsuzluk

ATMOSFER

Hüzünlü ve karamsar bir bekleyiş atmosferi.
HüzünlüKasvetliGergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.