Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Âgâz-ı Gazeliyyât 172

Âgâz-ı Gazeliyyât 172 Şiiri - Agah

Âşüfteligüm zülf-i perîşânı begenmez
Ser-geşteligüm girdiş-i devrânı begenmez
Olsa leb-i hˇ âhiş ne kadar bûseye müştâk
Her günc-i leb ü gûşe-i dâmânı begenmez
Hîç yeryüzinün zîbi tevâzu‘ gibi olmaz
Bu kâmet-i ham ebrû-yı hûbânı begenmez
Yârun siteminden heves-i la‘li mi kaldı
Cândan usânan çeşme-i hayvânı begenmez
Bu bagçenün gülleri hep deste işidür
Bülbülde şu‘ûr olsa gülistânı begenmez
Vasf-ı kad-ı mevzûnını Âgâh idemezsin
Ol mısra‘-ı rengîn nice dîvânı begenmez

Agah

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.

Şair, perişan halini ve gönlünün hiçbir şeyi beğenmediğini dile getirir. Sevgilinin zülfü, devranın dönüşü, gül bahçesi gibi güzelliklerin bile artık tat vermediğini söyler. Son beyitte ise sevgilinin endamını övmenin güçlüğünü ve bu güzel mısranın nice divanları geride bırakacağını ifade eder.

Ana duyguhüzün
Ana temaaşk
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Âşık, içinde bulunduğu perişanlık ve gönül yorgunluğu nedeniyle dünyanın bütün güzelliklerine kayıtsız kalmıştır; ancak sevgilinin güzelliği karşısında söylenecek sözlerin üstünlüğü vardır.

Temel çatışma

Âşığın dünyevi güzellikleri beğenmemesi ile sevgilinin eşsiz güzelliğini övme arzusu arasındaki gerilim.

ATMOSFER

Perişanlık ve hoşnutsuzluk içinde geçen, sevgiliye duyulan hayranlıkla buruklaşan bir atmosfer.
hüzünlüyalnıznostaljik

BU ŞİİRİ ARARKEN

perişan halinden şikayet eden aşıkdünyanın güzelliklerini beğenmeyen gönülsevgilinin güzelliğini övmekte zorlanan şair
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.