Âgâz-ı Gazeliyyât 167

Dil-i mecrûhuma sevdâ-yı zülf-i pür-şiken düşmez
Ser-â-pâ tâze tâze zahmdur müşg-i Huten düşmez
Hayâl-i hâm ile dil âh vâh itmekde bilmez kim
O nahl-ı nâzdan tahrîk ile sîb-i zekan düşmez
Kumâş-ı hüsn-i Yûsuf nukre-i çeşm-i sefîd ister
Muhassal râygân Ya‘kûba bûy-ı pîrehen düşmez
Düşen hep Bî-sütûnda sûret-i Şîrîne düşmişdür
Sanur Pervîz kim Şîrîne hûn-ı Kûh-ken düşmez
Didüm hâk olmayınca gelmedün başına Âgâhun
Didi bâlâya hergiz sâye-i serv-i çemen düşmez