Âgâz-ı Gazeliyyât 165

Şiir, âcizane cezbe ile gönül alanlardan ayrılmayacağını, gözde bir yaprak gibi olsa da kehribardan vazgeçmeyeceğini söyler. Feleğin sürme gibi çekmesine, toprak olmaya razı olsa da tûtiyâdan kalmayacağını belirtir. Rızkın ayağıyla gelip bulacağını, hırsın baş döndürücülüğünde değirmen taşından ayrılmayacağını ifade eder. Sarhoşluk dalgası gibi kırık gönüllü olsa da kırık bir gönül görse mûmiyâdan kalmayacağını, Âgâh'ın dünyada mutluluk talibi kalmadığını, yoksa devrin insafı olsa hümâdan kalmayacağını dile getirir.