Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Zaman Kırılınca

Zaman Kırılınca Şiiri - Afşar Timuçin

Bozuldu iğreti denge
Değişmekte olanı süze süze
Düş de olsa güzeldi
Kalakaldık kendimizle
Sesler nasıl geçiyorsa uzaktan
Ölü duygular gibi.

Menekşeler birden döküldü
Soldu bir çırpıda sardunyalar
Kartallar uzaklara gitti
Kalakaldık kendimizle
Suçsuz suçlular gibi.

Utancı gün boyu emziren
Korkularda yerimiz yok bizim
Durup durup kanar içimizdeki yara
Korsan denizlerinden geçiyoruz
Karanlık suları yar yara
Yıkıntılarda ölü kuşları toplayan
Küskün çocuklar gibi.

Afşar Timuçin

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.

Şiir, bozulan bir denge ve değişen dünyada kendilerini yalnız ve suçlu hisseden bireylerin iç dünyasını anlatır. Menekşelerin dökülmesi, sardunyaların solması ve kartalların uzaklara gitmesi gibi doğa imgeleriyle bir kayıp ve çözülme atmosferi çizilir. Anlatıcı, korku ve utanç içinde yaralı bir benlikle karanlık sulardan geçtiğini, yıkıntılar arasında küskün çocuklar gibi kaldığını dile getirir.

Ana duyguhüzün
Ana temayalnızlık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Bozulan bir düzen içinde insanın kendisiyle baş başa kalması ve içsel yaralarla yaşaması.

Temel çatışma

Değişim ve bozulma karşısında bireyin çaresizliği ile kendini suçlu ve yalnız hissetmesi.

ATMOSFER

Bozulan bir dünyada yalnız kalmışlığın ve içsel yaraların hâkim olduğu kasvetli bir atmosfer.
hüzünlüyalnızkasvetligergin

BU ŞİİRİ ARARKEN

bozulan denge ve yalnızlıkiçsel yaralarla yaşamakkayıp ve çözülme hissi
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.