İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yaşamak alışmaktır
İşportada satılan kadın geceliklerine.
Alışmak manavlara, doçentlik tezlerine
Alışmak yaşamaktır.
Hep bu yeşilleri giy
Bu moru tak saçlarını topla da
Bunu sen de bilirsin
Alışmak yorulmaktır bakıp bakıp kendine.
Yaşamak bir gün uyanmaktır
Bir gün birdenbire yalnız kalmaktır.
Yaşamak alışmalardan sonra
Alıştığı her şeyle savaşmaktır.
Afşar Timuçin
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yaşamı gündelik alışkanlıklara ve tekrarlara bağlanmak olarak tanımlar. Anlatıcı, bu alışkanlıkların yoruculuğunu ve bireyi kendine yabancılaştırmasını vurgular. Sonunda yaşamak, alışılan her şeyle savaşmaya dönüşür.
ANLAM
Yaşamak, alışkanlıklar edinmek ve sonra bu alışkanlıklarla yüzleşip savaşmaktır.
alışkanlık ile özgürleşme arzusu
Alışkanlıkların kabullenilmesinden, onlarla savaşmaya doğru bir gerilim artışı var.
ATMOSFER
Gündelik hayatın tekdüzeliği içinde sıkışmış, huzursuz ve sorgulayıcı bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.