İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Baştan bütün filmleri
Ve bütün romanları
Unutturacak gibiydi,
Birden alışkanlık oldu.
Şurada oturur
Bir şeyler konuşurduk
Gelecek günler üstüne
Derken alışkanlık oldu
Alışkanlık oldu senin birden
Gül yaprakları gibi invermen
Erguvanlı yokuşu.
En uyumsuz şeydi belki
Birden alışkanlık oldu
Saatler boyu yorulmadan
İkimizi öre öre
Duya duya özlemi koyu koyu
Dünyanın iki ayrı yüzünde
Aynı şey gibi olmak
Birden alışkanlık oldu..
Afşar Timuçin
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir ilişkinin ya da bir kişinin hayata beklenmedik biçimde girmesini ve zamanla alışkanlığa dönüşmesini anlatır. Anlatıcı, bu alışkanlığın gül yaprakları gibi inen bir erguvanlı yokuş gibi doğal ve kaçınılmaz olduğunu hisseder. İki ayrı dünyada aynı şeyi duymak, özlemi birlikte örmek bu alışkanlığın merkezindedir.
ANLAM
Bir kişinin hayata girişi, fark edilmeden hayatın vazgeçilmez bir alışkanlığı haline gelir.
Beklenmedik bir karşılaşmanın sıradanlaşarak alışkanlığa dönüşmesi
ATMOSFER
Sıcak ve dingin bir anlatımla, alışkanlığa dönüşen bir bağlılığın huzurlu ama hafif hüzünlü atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.