İspinoz

Unut bildiğin tek türküyü
suyu kıskanmayı bırak
ateşi düşünmeyi
o sana aldırmıyor

Bak nasıl da duruluyor aşağılarda
bozbulanık akışan tepeler
damarları boyunca yaprakların
yeniden tırmanıyor basamakları

Bizler gibi mi gibi

bin pişman
evinin önünde yağmur
paçalarını çırpıyor bir iki
eşikte çiseliyor tozlu pabuçlar
çağrılsın istiyor içeriye

Peki, ya ağaç dedim
şuramdaki şu ağaç
bütün bunları nasıl unutsun

Dedi: Unutsun!

Hatırladıkça kafasını karıştırıyor toprak.