Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Neme lazım

Neme lazım Şiiri - Abdurrahim Karakoç

Yem havası çalan yırtık boruyu
Kime öttürürsen öttür yâ Rabbi.
Güdülmeye layık ha bu sürüyü
Kime güttürürsen güttür yâ Rabbi.

Tabanda pencere, tavanda kapı
Kaşığa takılır kazmanın sapı
İslâm tabağında hokkabaz hapı
Kime yutturursan yuttur yâ Rabbi.

Usandım, mayaya gelmiyor hamur
Tükendi takatim yetmiyor ömür
Ufacık dillerde bir yığın çamur
Kime attırırsan attır yâ Rabbi.

Arpa sevdalısı atın başını
Orucun hayırsız hem de boşunu
Haram, murdar olan devlet kuşunu
Kime tutturursan tuttur yâ Rabbi.

Zulüm gelmiş kapımıza dayanmış
Dört yanımız kızıl kana boyanmış
İnsanlar uykuda, şeytan uyanmış
Kime çattırırsan çattır yâ Rabbi.

Kulların her şeye çaldı bir boya
Kör düşman ettiler sabunu suya
Ticarete hile, namaza riya
Kime kattırırsan kattır yâ Rabbi.

Uşaklar budala, ağalar mahir
Zillet gayyasına battı köy şehir
Rahmetin kevserdir, gazabın zehir
Kime tattırırsan tattır yâ Rabbi.

Yandım alev alev tütemedim ben
Huzur döşeğinde yatamadım ben
Bir köre bir resim satamadım ben
Kime sattırırsan sattır yâ Rabbi.

(Suları Islatamadım)

Abdurrahim Karakoç

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.

Şiir, anlatıcının içinde bulunduğu toplumsal ve bireysel çöküşü, zulmü ve ahlaki yozlaşmayı Tanrı'ya yakınarak dile getirir. Anlatıcı, yaşadığı çaresizlik ve hayal kırıklığıyla birlikte, bu durumların sorumluluğunu Tanrı'ya havale eder gibi bir sitem ve teslimiyet içindedir. Şiir, bireysel tükenmişliğin yanı sıra toplumsal bir eleştiri de taşır.

Ana duyguçaresizlik
Ana temabaşkaldırı
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Toplumdaki zulüm, yozlaşma ve ahlaksızlık karşısında birey çaresizdir; bu durum Tanrı'ya sitem ve yakınma yoluyla ifade edilir.

Temel çatışma

Bireyin adalet ve iyilik beklentisi ile toplumdaki zulüm ve yozlaşma arasındaki çatışma.

Duygusal akış

Şiir boyunca çaresizlik ve öfke yoğunluğu artarak devam eder; son dörtlükte kişisel bir tükenmişlik ve hayal kırıklığı öne çıkar.

ATMOSFER

Şiirde, toplumsal çürümüşlük ve zulüm karşısında bunalmış, karamsar ve isyankâr bir atmosfer hâkimdir.
kasvetliboğucugergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.