Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Her mevsimde dut yedi bizim bülbüllerimiz;
Sesler gırtlağa kaçtı, arttı müşküllerimiz.
Şu zaman dedikleri değirmen ne insafsız!
Yandık ve öğütüldük, nerede küllerimiz? .
27.02.2007/Vakit
Abdurrahim Karakoç
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bülbüllerin her mevsim dut yemesi imgesiyle başlayan, zamanın insafsız bir değirmen gibi insanları öğütüp yaktığı bir yaşam eleştirisidir. Anlatıcı, geçmişteki güzel günlere özlem duyar ve zamanın yıkıcılığı karşısında çaresizliğini dile getirir.
ANLAM
Zaman, insanları acımasızca öğüten ve yok eden bir güçtür.
zamanın yıkıcılığı ile insanın dayanma gücü
Şiir, bülbüllerin neşeli imgesinden zamanın yıkıcılığına doğru karamsar bir akışa sahiptir.
ATMOSFER
Zamanın acımasız bir değirmen gibi işlediği, geçmişe özlemle bakılan hüzünlü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.