İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Keyfiyet

Keyfiyet Şiiri - Abdurrahim Karakoç

Göl, göl oldu anaların gözyaşı
Kan selinde akıyoruz eyi mi?
Ateş sardı Malatya’yı, Maraş’ı
Kendimizi yakıyoruz eyi mi?

Bağlandı yolumuz, yolaklarımız
Zincire vuruldu bileklerimiz
Küfür ile doldu kulaklarımız
Dişimizi sıkıyoruz eyi mi?

Koçyiğitler kör kurşunla devrilir
Kazancımız nahak yere savrulur
Dilekçemiz Ankara'dan çevrilir
Her belâyı çekiyoruz eyi mi?

Azığı, çarığı ardıca astık
Bulutlar yorgandır, kayalar yastık
Görkemli başlardan umudu kestik
Uzaklara bakıyoruz eyi mi?

Adalet istedik, zulüm sundular
Hayat hakkı dedik, ölüm sundular
Sabrımıza bakıp korkak sandılar
İkrah ettik, bıkıyoruz eyi mi?

Bölücü beyinler baykuş yuvası
Pis koku neşreden suyu, havası
Duru gönlümüzde millet davası
Sevgi gülü ekiyoruz eyi mi?

Yıllar yılı bir halaskâr bekledik
Günü güne, ayı aya ekledik
Sırtımıza umutları yükledik
Doruklara çıkıyoruz eyi mi?

(Suları Islatamadım)

Abdurrahim Karakoç

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.

Şiir, haksızlıklara ve zulme maruz kalan bir toplumun acısını, öfkesini ve direnişini anlatır. Anlatıcı, yaşanan acıları ve adaletsizlikleri dile getirirken, umudunu yitirmeden mücadeleye devam eder.

Ana duyguöfke
Ana temabaşkaldırı
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Zulüm ve adaletsizlik karşısında halkın sabrı tükenmekte, ancak umut ve direniş devam etmektedir.

Temel çatışma

Adalet ile zulüm, umut ile umutsuzluk arasındaki çatışma

Duygusal akış

Şiir, öfke ve umutsuzluktan umut ve direnişe doğru bir geçiş gösterir.

ATMOSFER

Şiir, zulüm ve adaletsizliğin yarattığı kasvetli bir atmosferle başlar, ancak umut ve direnişle sonlanır.
kasvetligerginumutlu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.