Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Bu Dünya Kimin Dünyası?

Bu Dünya Kimin Dünyası? Şiiri - Abdurrahim Karakoç

Yol üstünde biten çalı
Bu dünya kimin dünyası?
Ak çiçekli ayva dalı
Bu dünya kimin dünyası?

Gediklerde esen poyraz,
Yaprakları dalda koymaz
Gözler doysa gönül doymaz
Bu dünya kimin dünyası?

Her gün eski her gün yeni
Tükenmez gidip geleni
Can evimden vurdu beni
Bu dünya kimin dünyası?

Kar yağar kaybolur izler
Her nakış bin bir sır gizler
Ufuklara dalan gözler
Bu dünya kimin dünyası?

Tüm nimetler talan talan..
Hızır bekler darda kalan.
Varı yalan, yoğu yalan
Bu dünya kimin dünyası?

Toprak basar kucağına
Güneş çeker sıcağına
Atar derdin ocağına...
Bu dünya kimin dünyası?

(Dosta Doğru)

Abdurrahim Karakoç portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Her şiir biraz eksik kalmış bir konuşmadır.

Şiir, dünyanın geçiciliği ve insanın bu dünyadaki yerini sorgulayan bir anlatıcının iç sesini yansıtır. Doğa imgeleri ve günlük yaşamdan sahneler eşliğinde, dünyanın kime ait olduğu sorusu tekrarlanır. Anlatıcı, dünyanın aldatıcılığı ve insanın çaresizliği karşısında derin bir hüzün ve sorgulama içindedir.

Ana duyguHüzün
Ana temaVaroluş
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Dünya geçici ve aldatıcıdır; insan bu dünyada kalıcı bir mutluluk bulamaz.

Temel çatışma

İnsanın dünyaya bağlanma arzusu ile dünyanın geçiciliği arasındaki çatışma.

Duygusal akış

Şiir boyunca aynı sorgulayıcı ve hüzünlü ton korunur; belirgin bir duygusal değişim yoktur.

ATMOSFER

Hüzünlü ve sorgulayıcı bir atmosfer hâkimdir; doğa imgeleriyle örülü, geçicilik hissi veren bir ortam vardır.
HüzünlüNostaljikYalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.