Bazı cümleler kapıyı çalmaz; doğrudan içeri girer.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Beşinci Mevsim

Beşinci Mevsim Şiiri - Abdurrahim Karakoç

Düştü can evime dördüncü cemre
Dünyayı üçüncü gözümle gördüm.
Dört yüz seksen beş gün çekti bir sene
On altıncı aya takvimsiz girdim.

Aynalara baktım korku gösterdi
Saatler her sabah kırkı gösterdi
Namlular, nişanlar Türkü gösterdi
Hayatım boyunca hedefte durdum.

Gül sundum yediler, koklamadılar
Armağan can verdim saklamadılar
Gittim... gelir diye beklemediler
Kaybolan gölgemi yollara sordum.

Getirdim yanıma ayı bir karış
Ölçtüm ki dağların boyu bir karış
Şehiri bir adım, köyü bir karış
Damlada denizdir en küçük derdim.

Savurdum, eledim, seçtim zamanı
Yaprak yaprak, tel tel açtım zamanı
Haftada üç asır geçtim zamanı
Nereye gittimse zamansız vardım.

Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim
Yazık, kulaklara sığmadı sesim
Yaşadığım şimdi beşinci mevsim
Çağın çilesini sırtıma sardım.

(Beşinci Mevsim)

Abdurrahim Karakoç

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.

Şiir, anlatıcının zaman ve mekân algısının olağanüstü biçimde değiştiği, gerçeklikten kopuk bir varoluş deneyimini anlatır. Dört mevsimin ötesinde beşinci bir mevsime ulaşan anlatıcı, yaşadığı çağın acılarını ve yalnızlığını sırtına yüklenmiş, hedef tahtasında duran bir birey olarak kendini sorgular. Şiir, bireyin toplum ve zaman karşısındaki yabancılaşmasını ve çaresizliğini sembolik bir dille ifade eder.

Ana duyguyalnızlık
Ana temayabancılaşma
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Zaman ve mekân algısının ötesine geçen birey, toplum tarafından anlaşılmaz ve hedef tahtasına konur; yaşadığı çağın çilesini yüklenerek yalnızlaşır.

Temel çatışma

Birey ile toplum arasındaki çatışma; anlatıcının içsel yolculuğu ile dış dünyanın anlayışsızlığı.

Duygusal akış

Şiir boyunca anlatıcının yalnızlık ve yabancılaşma duygusu giderek derinleşir; başlangıçtaki şaşkınlık ve korku, sonunda kabullenme ve yüklenme hissine dönüşür.

ATMOSFER

Zaman ve mekânın olağanüstü biçimde değiştiği, gerçeklikten kopuk ve yalnız bir atmosfer hâkimdir.
yalnızkasvetlidüşsel
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.