İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Dâhiye

Dâhiye Şiiri - Abdullah Tukay

Dünya senin bakışlarınla göründü, ebedî gece,
Gittin, arayıp sen onu aydınlatmağa, ideal ateşiyle.
Gayret ettin, durup dinlenmeden yürüdün, bu yolda
sen, Azimle ileri gittin, bakmadan sağa sola, sen.
Ben hâlâ şaşkınım, anlayamadım, ne olduğunu,
Neden geriye bakıyorsun, ateşe kalınca bir tek adım?
Aydınlık gördün mü geride? Ateş değil, altın o.
Yok mukaddes nûr da onda, yok sıcaklık, soğuktur o.
Mukaddes yolu evvelâ şöyle kısaltır o,
Satılman için ona, fikrini kendisine çeker o.
Arkana bakma dâhim, ideâl elbette, ileridedir;
İleriye gidenler, bulsa bulsa Allah 'ı bulur.

Abdullah Tukay

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.

Şiir, bir idealin peşinden giden birine seslenir. Anlatıcı, muhatabının geçmişte kalan parlak ama soğuk bir şeye aldanmamasını, asıl değerin ileride ve manevi yolda olduğunu söyler. Şiir, ideale bağlılık ile geçmişe takılıp kalma arasındaki gerilimi işler ve sonunda ileri gidenlerin Allah'ı bulacağını belirtir.

Ana duyguumut
Ana temainanç
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk60/100

ANLAM

Ana düşünce

İdeal uğruna ilerlemek, geçmişteki sahte parıltılara aldanmadan manevi hedefe yönelmektir; ileri gidenler Allah'ı bulur.

Temel çatışma

Geçmişe bağlılık ile ileriye yönelme arasındaki çatışma

ATMOSFER

Manevi bir yolculuğa çağrı ve ileriye dönük bir aydınlanma beklentisi.
umutludüşselkutsal
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.