Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Adam Sen Tanrı Değilsin
Adı Güzel, Kendi Güzel Muhammed
Aklını Başına Döşür
Alem Sele Gitse Sana Nolacak
Aman Ali'm Sen Bilirsin
Aman Hasan Dede
Arzulamış Gelir Koca Bağdad'ı
Aşnamdan Ayrıldım Yamandır Halim
Bağlandık On İki Denge
Başım Denk Yara Rast Geldi
Ben De Çağırayım Teslim Abdal'a
Benim Bu Sözlerim Her Daim Sana
Beş Günlük Dünyada Hey Adem Oğlu
Bilmem Amelimiz Bilmem Felimiz
Bir Bengi Hayalda Geldi Gözüme
Bize Taş Atıp Ürenler
Bizi İmam Hüseyine Gönderin
Böyl'olur (Aşnamdan Ayrıldım)
Cümlemizde Bir Cur’adan Kanarız
Dağda Belde Gözlüyesin Kanberi
Daha Bundan Gayrı Büyüyeceksen
Dört Duvar İçinde (Bana Neyler)
Duvaz İmam Okununca
Dükkan Açtım Marifetten
Evliyaya Muhip Olayım Dersen
Evvel Bize Dost Diyenler
Evvel Bize Hak Diyenler
Ey Divane Yoldan Azıp
Ey Felek Bizi Bu Derde
Ey Gaziler Bu Dünyanın
Ey Gaziler Nedir Suçum
Gafil Durma Şaşkın Bir Gün Ölürsün
Gayetten Ali'yi Seveyim Dersin
Gel Bunun Manasın Ver İmdi Sofi
Gel Ha Gönül Havalanma
Gerçeğin Zatından
Gördüm Bir Bezirgan Yemen'den Gelir
Hasan Hüseyin Aşkına
Her Kişi Aklınca Sarraflık Eyler
Herkes İçmelidir Meyi Curadan
Herkesin Nefsidir Kendine Düşman
Hey Erenler Zaman Azdı
Hocam Teslim Abdal Dedem Sen Yetiş
İkilikten Geçip, Bir Dine Karış
İmam Hüseyin Aşkına
İmam Hüseyin’in Düştüğü Günde
İn Ziyaret Eyle Şıh Ahmed Dedeyi
İşte Geldim İşte Gittim
Kabil Değil Adem Eti Yemesi
İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.
