“Fransız şair, oyun yazarı, romancı ve film yönetmeni Jean Cocteau, 20. yüzyılın öncü sanat akımlarıyla iç içe geçen çok yönlü bir sanatçı kimliği taşımıştır. Şiir, tiyatro, roman ve sinema alanlarında verdiği eserlerle modern sanat ve sinema dünyasına büyük katkılarda bulunmuştur. Sürrealist, dadacı ve kübist sanatçılarla kurduğu dostluklar, onun disiplinler arası üretkenliğini beslemiştir. Yoğun sanatsal ve fikri altyapıya sahip filmleriyle tanınan Cocteau, Fransız edebiyatı ve sinemasının özgün isimlerinden biri olarak anılmıştır.”
Jean Cocteau Kimdir?
Şiirleri, edebî duruşu, fikirleri ve hayatından kesitler
Jean Cocteau, 5 Temmuz 1889'da Maisons-Laffitte, Yvelines'te doğdu. Gençlik yıllarında şiir ve yazına ilgi duydu; dönemin sürrealist, dadacı ve kübist öncü sanatçılarıyla arkadaşlıklar kurdu. Bu çevre, onun çok yönlü sanat anlayışının temelini oluşturdu.
Şiir, piyes, roman ve şarkı sözü türlerinde eserler verdi. 1909'da ilk şiir kitabı La Lampe d'Aladin'i, ardından 1910'da Le Prince frivole ve 1912'de La Danse de Sophocle'u yayımladı. 1919'da Le Potomak adlı romanı ve Ode à Picasso ile Le Cap de Bonne-Espérance adlı şiirleri çıktı. 1920'lerde Vocabulaire, La Rose de François, Plain-Chant, Cri écrit ve L'Ange Heurtebise gibi şiir kitaplarıyla edebi üretkenliğini sürdürdü.
Tiyatro alanında da önemli eserler verdi. 1917'de Parade balesiyle sahne sanatlarına adım attı; 1921'de Les mariés de la tour Eiffel, 1922'de Antigone, 1925'te Orphée, 1930'da La Voix humaine, 1934'te La Machine infernale, 1938'de Les Parents terribles ve 1944'te L'Aigle à deux têtes gibi oyunları kaleme aldı. 1927'de Oedipus Rex opera-oratoryosunu yazdı.
Sinema kariyerine 1925'te Jean Cocteau fait du cinéma ile başladı. 1930'da Le Sang d'un Poète (Bir Şairin Kanı), 1943'te L'Eternel retour (Ezeli Dönüş), 1946'da La Belle et La Bête (Güzel ile Hayvan), 1947'de L'aigle à deux têtes, 1948'de Les parents terribles (Korkunç Aile), 1950'de Orphée (Orfe) ve Coriolan, 1952'de La villa Santo-Sospir, 1960'ta Le testament d'Orphée (Orfe'nin Vasiyeti) filmlerini yönetti. Filmleri yoğun sanatsal ve fikri altyapılarıyla dikkat çekti.
Özel yaşamıyla da dikkat çeken Cocteau, çeşitli erkekler ve kadınlarla eksantrik ilişkiler yaşadı; bir dönem uyuşturucu kullandı. 11 Ekim 1963'te, Édith Piaf'ın ölümünün açıklanmasından kısa süre sonra hayata veda etti. Piaf'ın acısına dayanamadığı için kalp krizi geçirdiği söylenir. Milly-la-Forêt'teki Chapelle Saint-Blaise des Simples'ın tabanının altına defnedildi; mezar taşında "Seninle kalıyorum" ("Je reste avec vous") yazmaktadır.
Öne Çıkan Şiirleri
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.