Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Ah Elinden Zülf-i Kemendim Benim
Âhır Bu Derd Beni Sine Gönderir
Ala Gözlü Nazlı Dilber
Ariftir Efendim Hûbların Şahı
Arz-ı Cemal Etti Dilber
Ayırdın Yârimden Ey Kanlı Zâlim
Bad-ı Saba Sevdiğime Gidersen
Bahar Oldu Cennet Misli Zeyn Oldu
Başına Bir Hal Gelirse
Behey Dilber Sana Gonül Vereli
Ben Güzelim Deyu Havadan Uçma
Beni Kimse Eğleyemez
Beyaz Göğsün Bana Karşı
Bilmem Ki Unuttum Ya Ne Söyleyim
Bir Dilber İsterim Bari Huda'dan
Bir Garib Kuş İdim Bakın Hâlime
Bir Gün Başım Alur Çıkar Giderim
Bir Kaşı Hilâle Meyletti Gönül
Bizden Selam Olsun Gül Yüzlü Yare
Bizim Göle Geldi Bir Yeşil Başlı
Bugün Ben Bir Bağa Girdim
Bugün Ben Bir Güzel Gördüm
Bülbül Ne Yatarsın Yaz Bahar Oldu
Cemalin Bağına 1
Cemalin Bağına 2
Cemalin Bağına 3
Cihande Yok İken Asla Günâhım
Çoktan Beri İntizârın Çekerdim
Dağlara Gel (Başına Bir Hal Gelirse)
Dedim Dilber Cemalin Eyle Ayan
Dila Gör Bu Cihan İçre
Dilber Kâkülüne Sakın Bend Olma
Dolaşır (Sabahın Seher Vaktinde)
Dost Bağının Meyveleri Erişti
Efendim Sende Bir Özge Halet Var
Emânet İtmişsin Geldi Selâmın
Ey Benim Nazlı Cananım
Ey Efendim Bana Meylin Var İse
Ey Peri Cihana Sen Gibi Dilber
Garip Turna Bizi Senden Sorana
Gazilerin Serefrazı Ağası
Gel Koyun Meleme (Ak Koyun)
Geldi (Sabahtan Bizim Pınara)
Gelsin (Bizden Selam Olsun)
Gidelim (Tazelendi Alem)
Gine Bahar Oldu Donandı Dağlar
Gine Cûşa Geldi Umman-ı Aşkım
Gönlümüz Bağlandı Zülfün Teline
Gönül Geçmez Senden Ey Kerem Kânı
Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.
