Faiz Ahmad Faiz

Muhammed İkbal'den sonra Urdu şiir geleneğinin çağdaş temsilcisi kabul edilen Pakistanlı şair ve gazeteci Faiz Ahmed Faiz, 13 Şubat 1911'de Sialkot'ta (bugün Pakistan toprağı) doğdu. Lahor'da felsefe, Arap ve İngiliz edebiyatı eğitimi gördü. Bu eğitim, onun hem Doğu hem Batı edebiyat geleneklerine hâkim bir şair olarak yetişmesinin temelini oluşturdu.

İkinci Dünya Savaşı'nda İngiliz-Hind Ordusu'nda subay olarak görev yaptı ve British Empire Medal (İngiliz İmparatorluk Madalyası) ile ödüllendirildi. Pakistan, Hindistan'dan ayrı bir devlet olunca ordudaki görevinden istifa ederek Pakistan Times (Pakistan'da Zaman) adlı sosyalist gazetede yayın yönetmeni olarak çalışmaya başladı. Gazetecilik kimliği, onun edebî üretimiyle birlikte toplumsal ve siyasal meselelere duyarlı bir çizgide ilerlemesini sağladı.

Anjuman Tarraqi Pasand Mussanafin-e-Hind (İlerici Yazarlar Hareketi) üyesiydi. 1951'de Rawalpindi Suikastı olayında yer aldığı gerekçesiyle tutuklandı ve dört yıl kadar cezaevinde yattı. Hapishane yılları, şiirinin tematik derinliğini ve toplumsal eleştiri tonunu besleyen önemli bir dönem oldu.

1962'de Lenin Barış Ödülü'nü kazandı. 1979'da Ziya-Ül-Hak askeri darbesinin ardından Beyrut'ta gönüllü sürgün olarak yaşadı ve Asya-Afrika Yazar Birliği'nin yayın organı Lotus'ta çalıştı. 1982'de ülkesine döndü ve 20 Kasım 1984'te Lahor'da yaşamını yitirdi.